door Wouter Jansen | U las het vast al in mijn voorwoord van CE171: ik ben de trotse eigenaar geworden van een ’63er AZU Glaçauto. Oorspronkelijk blauw-grijs en vervolgens in een soort van zachtgele zandkleur overgekwast. Dit bevindt zich anno 20nu onder letterlijk een dikke laag stof. Een heuse barnfind of sortie de grange zoals ze hier zeggen, op nauwelijks meer dan vijf meter bij mij vandaan. Eigenaar/overbuurman Jacques kreeg deze 2cv begin jaren 70 van zijn vader en na vijftig jaar stilstand vond echtgenote Cécile het tijd om ruimte te maken in hun garage. Deze Eend werd vervolgens aan mij geschonken. Een eerste inspectie leert dat de auto redelijk compleet is en qua chassis vrij hard. Verder verkeert zij in een staat zoals je na een kleine 65 jaar eerst gebruik en vervolgens opslag mag verwachten. Het is mijn eerste 2cv ooit. Wat ga ik er verder mee doen? Dat ligt nog is de schoot der toekomst verborgen. Ben geen sleutelaar, maar het gevoel dat deze AZU in ieder geval niet naar het Oud IJzer moest, overheerste bij mij.
Volg mijn schrijfsels hier om de ontwikkelingen te volgen.
